Yeni yıl yaklaşırken, geride bırakılan yıla bir göz atılır hep..
inişleriyle çıkışlarıyla oldukça yoğun bir seneydi benim için, yazın Amerikaya gidip fotoğrafçılık üzerine eğitim almaya karar verdiğimde ve hatta o uçağa bindiğim anda, hayatımla ilgili bazı şeylerin değiştiği hissediliyordu
Sanki kıtaların okyanusların üzerinden geçmek insana yeni kapılar açmak için cesaret veriyor..
Bazen kilometlerce yol alarak sıkıntılarından, kalp kırıklıklarından kaçmak istiyorsun ama kaçamıyorsun, sadece o resmin içinden çıkmak iyi geliyor insana... Bir yabancı gibi bakmak ve olayları bir de dışardan düşünmek kendini toparlamanı sağlıyor.
Sonra bir de şu iş meselesi.. Çevreme bakıyorum da ne iş sahibi çalıştırdığı insana fırsat veriyor
Ne de çalışanlar işini seviyor, bir fark yaratmak istiyor. Evet bu kadar okudum dil öğrendim ama bunun için olmamalı bu emekler
Biraz kafama eseni yapmak istedim. Benim gönlümden geçenler bana bir şekilde yeni kapılar açar dedim, aldım biletimi gittim.
Sınıfa girdim üzerimdeki çekingenliği atmak için kendime 10 dakika verdim.. Masanın çevresinde yaşları 30lardan başlayıp 45lere kadar uzanan yeni sınıf arkadaşlarım.. Biri Lübnanlı, biri Brooklyn'den, biri evli, biri evliliğe karşı. Biri mimar, biri yazı yazıyor, ben reklam okuyorum, biri bankacı. Ama hepimizin o ilk 10 dakikada konuşacak tek şeyi var, Fotoğraflar.
Herkes kendi portfolyosunu çıkarıyor ve bu kadar farklı kültürden bu kadar farklı sorunları ve yaşamları olan ve hiçbiri daha önce tanışmamış olan insanlar sanki o anı yaşamış gibi fotoğrafları inceliyor.
Dans eden bir kadın
Kızına el sallayan bir baba dünyanın her yerinde aynı şeyleri hissettiriyormuş. Fotoğrafın evrensel diliyle hepimizi aynı masa etrafında buluşturdu ve belki de bu değişiklik benim hayatımda yeni değişikliklere kapı açtı.
Artık hayatımın bir parçası olarak gördüğüm hikaye fotoğrafçılığı sayesinde, bir sürü farklı aile, farklı karakterler ve farklı kültürler tanıyorum
Anı donduruyorum ve ne mutlu bana ki sadece mutlu günler, doğan bebekler, gülen mutlu insanları sığdırıyorum..
2010un iş dışındaki diğer bir kısmı açık arayla evlilik..
Daha dün gibi liseden mezun olurken, daha sanki geçenlerde ideal erkek muhabbeti yapılırken
bu sene yakın kız arkadaşlarım ve benim için evlilik kararı alma donemi oldu. Bazen ne zaman bu kadar büyüdük ki ve bu sorumlulukları sırtımıza aldık diye hüzünlendik, bazen yorulduk ve belki de umutsuzluğa kapıldık. Ama aslında şimdi bakınca o lisedeki küçük kızların bir aile kurmaya değecek insanları bulmak ve mutlu olmak en önemlisi.
Yorgunluklar geçicek geriye sadece sağlıklı ve mutlu bir insan olarak yaşamak kalacak..
- 2011 herkese iyi açıdan farklılıklar, zorlukların altından kalacak sabır ve kendinden farklı kişilerle yaşamak ve bundan zevk almayı, orta yolu bulmayı beraberinde getirsin
Ve tüm hastalıkları ve parasal sıkıntıları da alıp bir daha getirmemek üzere götürsün.
